close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • AKTUALNOŚCI

  • 15 lutego 2015

    W 2015 r. obchodzimy 10. rocznicę otwarcia Biura Przedstawiciela RP w Ramallah. Mamy przyjemość zaprezentować 2 nowe loga, które zostały zaprojektowane specjlanie na tę okazję. Przedstawiamy także krótką historię polsko-palestyńskich relacji.

    Najważnieje etapy w relacjach polsko-palestyńskich

     

    Oficjalne kontakty między Polską a polityczną reprezentacją narodu palestyńskiego – Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP), datują się od połowy lat 70. Przy Komitecie Solidarności z Narodami Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej otwarte zostało w 1976 r. przedstawicielstwo OWP, nie mające charakteru misji dyplomatycznej.

     

    W latach 70-tych stosunek Polski do kwestii palestyńskiej uwzględniał przede wszystkim elementy ideologiczno-polityczne, ale jednocześnie wynikał z uznania istniejących realiów i przekonania, że trwały pokój i stabilizacja na Bliskim Wschodzie są niemożliwe bez zaspokojenia narodowych aspiracji Palestyńczyków. Jednocześnie Polska uznawała prawo Izraela do bezpiecznego bytu.

     

    Stosunki  dyplomatyczne Polska-OWP zostały ustanowione w lipcu 1982 r. (po agresji izraelskiej na Liban). Przedstawicielstwo OWP otrzymało wówczas status oficjalnej misji dyplomatycznej, a jego szef – w randze ambasadora – przywilej akredytacji u głowy państwa. Zmiana nazwy placówki OWP w Warszawie na “Ambasadę Państwa Palestyny” nastąpiła w 1989 r., podczas wizyty J. Arafata, w wyniku jednostronnej decyzji palestyńskiej, ale przyjętej do wiadomości przez władze polskie (stanowisko to wynikało z decyzji  ZO NZ z 15.12.1988 r. dot. używania w ONZ nazwy “Palestyna” zamiast “OWP”). W związku z podpisaniem przez OWP porozumień pokojowych z Izraelem, w 1995 r. zaczęto stosować nazwę Ambasada Palestyny, aby podkreślić, że powstanie państwa ma być finalnym rezultatem procesu pokojowego.

     

    W styczniu 2005 r. uruchomiono w Ramallah Biuro Przedstawiciela RP przy PWN. Do 1994 r. robocze kontakty z centralą OWP podtrzymywano poprzez Ambasadę RP w Tunisie. Od 2 kwietnia 1997 r. funkcję łącznika władz RP z władzami Autonomii Palestyńskiej pełnił dyplomata z ambasady RP w Tel Awiwie.

     

    Polska uznała akt proklamowania Państwa Palestyny, przyjęty na XIX sesji Palestyńskiej Rady Narodowej (parlament na uchodźstwie) w Algierze 15 listopada 1988 r. – w oświadczeniu rzecznika MSZ z 16.11.88 – wyraziła “gotowość podjęcia współpracy z palestyńskimi władzami państwowymi z chwilą ich utworzenia”. Formą zbiorowego uznania była wówczas rezolucja ZO ONZ z 15 grudnia 1988 r. (A/RES/43/177), za przyjęciem której głosowały 104 państwa, w tym Polska - podobnie jak inne kraje byłego bloku wschodniego.

    Władze palestyńskie przyjęły polskie stanowisko z 1988r i uznają je za nadal obowiązujące.

     

    Stosunki polsko-palestyńskie cechuje tradycyjnie przyjazna atmosfera i dobra współpraca. W relacjach dwustronnych nie ma kwestii spornych. Polska popiera prawo narodu palestyńskiego do samostanowienia i jego aspiracje do posiadania niepodległego państwa jako rezultatu bliskowschodniego procesu pokojowego. Obie strony prowadzą regularny dialog polityczny, w tym na najwyższym szczeblu. Działają parlamentarne grupy przyjaźni. Rozwija się współpraca w wielu dziedzinach, zwłaszcza w sferze kulturalnej oraz turystyce. Ma miejsce współpraca na szczeblu samorządowym (m.in. Ramallah-Lublin). W Ramallah powstało Towarzystwo Palestyńskich Absolwentów Polskich Uczelni. Kontynuowany jest program pomocy. Polska od lat udziela PWN pomocy rozwojowej (projekty pomocowe) oraz przekazuje dobrowolne składki finansowe na rzecz uchodźców palestyńskich.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: